نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه زیست شناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران

2 گروه زیست شناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی

چکیده

امروزه چاقی یکی از معضلات بهداشتی و عامل خطر بروز بسیاری از بیماریهاست که از علل عمده‏ی بروز آن، عوامل ژنتیکی هستند. یکی از عوامل ژنتیک که اخیراً برای چاقی مورد توجه قرار گرفته، پلی‏مورفیسم‏های ژن GNB3 می‏باشد. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین پلی‏مورفیسم C825T در ژن GNB3 با چاقی در جمعیت استان اردبیل انجام گرفت.این مطالعه از نوع موردی شاهدی بود که 100 نفر فرد چاق (گروه مورد) و 100 نفر سالم (گروه شاهد) براساس شاخص توده‏ی بدنی وارد طرح شدند. ژنوتیپ های پلی‏مورفیسم C825T در ژن GNB3 با استفاده از تکنیک PCR-RFLP تعیین گردید. در گروه سالم، 42% مرد و 58% زن، و در گروه چاق، 44% مرد و 56% زن بودند (P=0.775). میانگین سنی افراد سالم 7/16±5/41 و میانگین سنی افراد چاق 8/13±6/41 بود (P=0.963). میانگین BMI افراد سالم 2/3±5/23 و افراد چاق 7/2±3/34 بود (P<0.001). فراوانی ژنوتیپ TT در افراد چاق به‏طور قابل‏توجهی بیشتر از فراوانی آن در افراد سالم بود (38% در مقابل 13% و P=0.0001). همچنین، فراوانی آلل T در گروه چاق به‏طور قابل‏توجهی بیشتر از گروه سالم بود (60% در مقابل 39% و P=0.0029).نتایج نشان داد که ژنوتیپ TT با نسبت شانس 92/2، خطر ابتلا به چاقی را افزایش می‏دهد به عبارت دیگر، احتمال چاقی ژنوتیپ TT پلی‏مورفیسم C825T، 75% می‏باشد. یافته‏های حاصل از این تحقیق نشان داد که پلی‏مورفیسم C825T ژن GNB3 با چاقی در جمعیت استان اردبیل ارتباط داشته و می‏تواند نشان دهنده یکی از دلایل احتمالی ژنتیک در بروز عارضه چاقی در افراد این منطقه باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Investigation of relationship between the C825T polymorphism in GNB3 gene and obesity in the population of Ardabil, Iran

نویسندگان [English]

  • Fatemeh Nategh 1
  • hashem yaghoubi 2
  • Keyvan RajabaliZadeh 1

1 Department of biology, Ardabil Branch, Islamic Azad University, Ardabil, Iran.

چکیده [English]

Obesity is currently a risk factor for many diseases and health problems that one of the main causes of its incidenceare genetic factors. One of the genetic factors that recently considered for obesity is polymorphisms of GNB3. This study aimed to investigate the association between C825T polymorphism in GNB3 with obesity in the population of Ardabil. In this case-control study, 100 obese subjects (case group) and 100 healthy subjects (control group) were included basis of their body mass index. 42% of healthy and 44% of obese subjects were male, and 58% of healthy and 56% of obese subjects were female (P = 0.775). The mean age of healthy and obese subjects was 41.5±16.7 and 41.6±13.8, respectively (P<0.001). The TT genotype frequency in obese individuals was significantly greater than its frequency in healthy individuals (38% versus 13%, P=0.0001). Also, the T allele frequency in obese individuals was significantly greater than its frequency in healthy individuals (60% versus 39%, P=0.0029). The Findings showed that TT genotype increases the risk of obesity with an odds ratio of 2.92. In other words, the risk of obesity in people with TT genotype of C825T polymorphism is 75%. The results of this study showed that C825T polymorphism of GNB3 gene is associated with obesity in Ardebil population and can represent one of the possible genetic causes of obesity incidence in this area.

کلیدواژه‌ها [English]

  • obesity
  • polymorphism C825T
  • gene GNB3
  • PCR-RFLP

بررسی ارتباط بین پلی مورفیسم C825T در ژن GNB3 با چاقی در جمعیت استان اردبیل

فاطمه ناطق، هاشم یعقوبی* و کیوان رجبعلیزاده

اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اردبیل، گروه زیست شناسی 

تاریخ دریافت: 17/3/96                تاریخ پذیرش: 10/8/96

چکیده

امروزه چاقی یکی از معضلات بهداشتی و عامل خطر بروز بسیاری از بیماریهاست که از علل عمده‏ بروز آن، عوامل ژنتیکی هستند. یکی از عوامل ژنتیک که اخیراً برای چاقی مورد توجه قرار گرفته، پلی‏مورفیسم‏های ژن GNB3 می‏باشد. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین پلی‏مورفیسم C825T در ژن GNB3 با چاقی در جمعیت استان اردبیل انجام گرفت. این مطالعه از نوع موردی شاهدی بود که 100 نفر فرد چاق (گروه مورد) و 100 نفر سالم (گروه شاهد) بر اساس شاخص توده بدنی وارد طرح شدند. از این افراد 5 میلی‏لیتر خون جهت آزمایشات مولکولی گرفته شد. DNA کلیه نمونه­­‏های خون با استفاده از روش استاندارد فنل کلرفرم استخراج شدند. ژنوتیپ های پلی‏مورفیسم C825T در ژن GNB3  با استفاده از تکنیک PCR-RFLP (Restriction Fragment Length Polymorphism  Reaction -  Polymerase Chain ) تعیین گردید. فراوانی ژنوتیپ TT در افراد چاق به‏طور معنادار بیشتر از فراوانی آن در افراد سالم بود (38 درصد در مقابل 13 درصد و P=0.0001). همچنین، فراوانی آلل T در گروه چاق به‏طور معنادار بیشتر از گروه سالم بود (60 درصد در مقابل 39 درصد و P=0.0029).یافته‏های حاصل از این تحقیق نشان می دهد که پلی‏مورفیسم C825T ژن GNB3 با چاقی در جمعیت استان اردبیل ارتباط داشته و می‏تواند نشان دهنده یکی از دلایل احتمالی ژنتیک در بروز عارضه چاقی در افراد این منطقه باشد.

واژه های کلیدی: چاقی، اردبیل، پلی مورفیسم C825T ، ژن GNB3، PCR-RFLP

* نویسنده مسئول، تلفن: 09125798735 ،  پست الکترونیکی: yaghoubi_h@iauardabil.ac.ir 

مقدمه

 

امروزه چاقی یکی از معضلات بهداشتی و عامل خطر برای بروز بسیاری از بیماریها است. شیوع این عارضه در بسیاری از کشورهای صنعتی و نیز کشورهای در حال توسعه به­سرعت در حال افزایش است، در حال حاضر 15% مردم دنیا چاق هستند و مطالعات نشان می‏دهد بالای 58% از مردم جهان به چاق بودن تا سال 2030 دچار می‌شوند (10). چاقی عامل خطرزای بیماریهای دیابت، هیپرلیپیدمی، فشارخون بالا، سندرم متابولیک، سکته و بیماری عروق کرونراست (2).

چاقی ناشی از افزایش عمومی یا موضعی چربی در بدن می‌باشد. اگر تجمع چربی اضافی در نواحی تنه و به ویژه شکم صورت گیرد، به آن چاقی آندروئید گفته می‌شود که بیشتر در مردان مشاهده می‌گردد. چنانچه چربی اضافی در قسمتهای محیطی بدن بویژه اطراف رانها و باسن متمرکز شود، به آن چاقی ژینوئید می‌گویند که عمدتاً در زنان دیده می‌شود(14).

اضافه وزن و چاقی بسته به نوع و دقت کار به طرق مختلف ارزیابی می‏شوند. روشهای ساده آن عبارتند از جداول وزن، قد، شاخص توده بدنی (BMI : Body mass index)، دور کمر، نسبت دور کمر به دور باسنو نسبت دور شکم به دور لگن. معیار پیشتاز در این زمینه BMI است؛ BMI بین kg/m2 9/29-25 را اضافه وزن و BMI بالاتر از 30 را چاق می‌نامند(25). علل متعددی در بروز چاقی دخالت دارند؛ عوامل ژنتیکی، افزایش دریافت انرژی نسبت به مصرف آن، زندگی بدون تحرک، عوامل محیطی- اجتماعی و روانی، اختلالات عصبی و تغذیه بیش از حد در دوران کودکی از جمله این عوامل هستند (18).

یکی از ژنهایی که برای چاقی مورد توجه قرار گرفته است ژن GNB3 است(28). ژن GNB3 (Guanine nucleotide –binding protein G sub unit beta 3) بر روی کروموزوم 12p13 قرار گرفته است. پروتئین G، یک ارتباط دهنده بین سیگنالها (پروتئینهای موثر بر سلول) و گیرنده‏های سطح سلولی است و زیر واحد بتا این پروتئین به وسیله ژن GNB3 کد می‏شود (17). جهشC825T شایعترین جهش ژن GNB3 می‏باشد که در نتیجه آن 41 اسید آمینه در این پروتئین حذف می‏شود. این فرایند باعث پر کار شدن پروتئین G و در نتیجه افزایش تاثیر سیگنالهای سلولی می‏شود و بدنبال آن یکسری اختلالات و بیماریها رخ می‏دهد (3). در مطالعات مختلفی تاثیر این پلی‏مورفیسم بر پرفشاری خون و بیماریهای کاردیووسکولار تایید شده است (12، 16، 19 و 21). در مطالعه حاضر ارتباط بین پلی‏مورفیسم C825T در ژن GNB3 با چاقی در جمعیت استان اردبیل مورد بررسی قرار گرفت.

مواد و روشها

انتخاب و جمع آوری نمونه و استخراج DNA از نمونه ها: این مطالعه مورد–شاهدی بر روی 200 نفراز افراد مراجعه کننده به بیمارستان امام خمینی اردبیل و نمین انجام شد که بر اساس شاخص توده بدنی (BMI) به دو گروه چاق (BMI≥30) و کنترل (BMI<25) تقسیم شدند. نمونه ها با رضایت افراد و با پر کردن فرم رضایت نامه جهت انجام مراحل مختلف جمع آوری شدند. به منظور تعیین ژنوتیپ از هر فرد مقدار ۵ میلی‏لیترخون گرفته شد و در فالکون­های حاوی EDTA، به عنوان ماده ضد انعقادکننده، ریخته شد و نمونه‌ها به آزمایشگاه منتقل و در فریزر20- درجه سانتی­گراد نگهداری ‌شدند. DNA کلیه نمونه­­‏های خون با استفاده از روش استاندارد فنل کلرفرم استخراج شده و میزان آن با استفاده از اسپکتروفوتومتر اندازه‏گیری شد و در 20- درجه سانتی­گراد برای PCR (Polymerase Chain Reaction) ذخیره شد.

اجزاء و مواد مورد استفاده برای PCR: واکنش PCR  در حجم نهایی 25 میکرولیتر که شامل 5/2 میکرولیتر بافر 10X،1/2 میکرولیترکلرید منیزیم 50 میلی مولار، 2/0 میکرولیتر  Taq Polymerase،  5/0 میکرولیتر  dNTP(10mM)s،1 میکرولیتر ازپرایمر رفت با توالی : 5' TGACCCACTTGCCACCCGTGC-3’ و 1 میکرولیتراز پرایمر برگشت با توالی GCAGCAGCCACCGCTGGC-3 : 5' 7/14 میکرولیتر آب مقطر  و 3 میکرولیترDNA  در نظر گرفته شد. برنامه PCR  به صورت دناتوراسیون اولیه در دمای 94 درجه سانتی گراد به مدت 3دقیقه و سپس 34 سیکل شامل دناتوراسیون 94 درجه سانتی گراد به مدت 20 ثانیه، اتصال پرایمرها 51  درجه سانتی گراد به مدت30 ثانیه و طویل سازی 72 درجه سانتی گراد به مدت 20 ثانیه انجام گرفت و در نهایت طویل سازی در دمای 72 درجه سانتی گراد به مدت 3 دقیقه صورت گرفت. سپس جهت بررسی تکثیر موفق قطعه مورد نظر، 5 میکرولیتر از محصول PCR بر روی ژل آگارز 2 درصد و به کمک رنگ آمیزی با اتیدیوم بروماید مورد آزمایش قرار گرفت .

تکنیک RFLP: پس از واکنش PCR جهت انجام تکنیک RFLP ، 5/7 میکرولیتر از محصول PCR تحت اثر هضم با آنزیم  BSaJI به مدت 24 ساعت در دمای 37 درجه سانتی گراد انکوبه گردید و با الکتروفورز نمونه ها ژنوتیپ TT  با باند 268 جفت باز، ژنوتیپ CT با باند های268، 154، 114 جفت باز و ژنوتیپ CC با باند های 154 و 114 جفت باز روی ژ ل آگارز 2 درصد مشخص شدند.

آنالیز آماری: در این مطالعه ارتباط بین ژنوتیپ ها با استعداد چاقی در افراد توسط آنالیز آماری از آزمونهای کای‏دو، تی‏تست و به کمک نرم افزار SPSS نسخه 16 بررسی شد. سطح معنی دار 05/0 در نظر گرفته شد. به عبارتی 05/0P-value< بیان کننده این است که اختلاف بین افراد سالم و چاق معنادار است ولی 05/0 P-value > بیان کننده این است که هیچ اختلاف معناداری بین افراد کنترل و بیمار وجود ندارد.

نتایج

شکل 1 ژل تهیه شده از الکتروفورز محصول PCR ژن GNB3 را نشان می دهد پس از تکثیر قطعات مورد نظر باند  bp268 حاکی از تکثیر موفق این ناحیه بود (شکل1) و بریده شدن این قطعات تحت اثر آنزیم BSaJI الگوی قطعات حاصل پس از الکتروفروز روی ژل آگاروز بصورت یک قطعه با طول bp 268 نمایانگر ژنوتیپ TT ،سه قطعه با طول bp 268 ،154،114 نمایانگر ژنوتیپ CT و دو قطعه با طول bp 154 ،114 نمایانگر ژنوتیپ CC  می‍باشد. شکل 2 الگوی باندهای حاصل را روی ژل آگاروز نشان می دهد.

 

 

شکل1- ژل تهیه شده از الکتروفورز محصول PCR ژن GNB3

 

 

شکل 2 - ژل  تهیه شده از RFLP و الکتروفورز با ژنوتیپ‏های مختلف (ستون I: محصول uncut، ستون II: هموزیگوت TTبا باند(bp268 )، ستون III: هتروزیگوت CTبا باندهای( bp268 ،154، 114)ستون IV: هموزیگوتCC با باندهای(bp 154،114)


توزیع جنسی افراد مورد مطالعه: در مجموع در مطالعه‏ حاضر 200 نفر مورد بررسی قرار گرفتند که از این تعداد، 86 نفر (43 درصد) مرد و 114 نفر (57 درصد) زن بودند. از 100 فرد واقع در گروه سالم، 42 نفر مرد و 58 نفر زن، و از 100 فرد واقع در گروه افراد چاق، 56 نفر مرد و 44 نفر زن بود. جدول 1 توزیع جنسیتی افراد مورد مطالعه را نشان می‏دهد. همان طور که از این جدول دیده می‏شود، مقدار معنی‏داریِ آزمون کای‏دو بیشتر از 05/0 آمده است (sig.=0.775) که نشان دهنده‏ این است که دو گروه مورد مطالعه از نظر توزیع جنسی افراد اختلاف معنادار ندارند.

 

جدول 1-توزیع جنسی افراد مورد مطالعه

جنسیت                               گروه چاق                                                    گروه سالم                                             فراوانی                  کای اسکویر

                                        تعداد        درصد                                   تعداد                     درصد                   مجموع            درصد

 

مرد                                    44                44%                                      42                    42%                       86                   43%                            775/0

زن                                     56                56%                                      58                    58%                       114                 114%


میانگین سنی و BMI افراد مورد مطالعه: بررسی شاخص های تن سنجی نشان داد که میانگین BMI افراد سالم (2/3±5/23) و میانگین BMI افراد چاق(7/2±3/34) بود. مقدارمعنی‏داریِ آزمون تی‏تست کمتر از 05/0 آمده است (sig.<0.001) که نشان دهنده‏ این است که دو گروه مورد مطالعه از نظر BMI افراد اختلاف معنادار دارند به طوری که میانگین BMI افراد گروه چاق به طور معنادار بیشتر از افراد گروه سالم است (جدول2). کم سن ترین و مسن ترین  فرد مورد مطالعه برای گروه سالم به ترتیب 20 و 61 سال و برای گروه چاق 23 و 65 سال بود.

 

 

جدول 2 - میانگین سنی و BMI افراد مورد مطالعه در دو گروه سالم و چاق

متغیر

گروه چاق(میانگین± انحراف معیار 

گروه سالم (میانگین± انحراف معیار) 

p-value 

سن 

 

8/13±6/41

 

7/16±5/41

 

963/0

BMI

7/2±3/34

2/3±5/23

کمتر از 001/0

 


مقایسه فراوانی ژنوتیپی و آللی پلی‌مورفیسم C825T ژن GNB3 در بین دو گروه چاق و سالم: فراوانی ژنوتیپی و آللی پلی‌مورفیسم C825T ژنGNB3 در بیماران مبتلا به چاقی و افراد کنترل سالم در جمعیت مورد مطالعه در جدول 3 مشاهده می‏شود. همان طور که از این جدول مشاهده می‏شود، فراوانی ژنوتیپ TT در افراد چاق بیشتر از فراوانی آن در افراد سالم بود (38 درصد در مقابل 13 درصد). همچنین فراوانی آلل T در گروه چاق بیشتر از گروه سالم بود (60 درصد در مقابل 39 درصد).

فراوانی ژنوتیپ های CC ،CTوTT به ترتیب در افراد چاق 18، 44و 38 درصد و در افراد کنترل سالم 35، 52 و 13 درصد بودند و آلل C و T نیز در افراد چاق 40و 60 درصد و در افراد  سالم 61 و 39 درصد بود. نتایج بدست آمده از آزمون کای‏دو برای هر دو متغیر کمتر از 05/0 بدست آمد (sig.=0.0001 برای ژنوتیپ و sig. =0.0029 برای آلل) که نشان دهنده‏ این است که دو گروه موردِ مطالعه از نظر توزیع فراوانی ژنوتیپی و آللی پلی‌مورفیسم C825T ژنGNB3 تفاوت دارند به طوری که فراوانی ژنوتیپ TT و آلل T در افراد چاق به طور معنادار بیشتر از فراوانی آن در افراد سالم بود.

 

 

جدول3- مقایسه ارتباط ژنوتیپ ها و آلل های پلی مورفیسم C825T  در ژن GNB3  بین دو گروه چاق و سالم

ژنوتیپ ها                                           گروه چاق                                   گروه سالم                                                         p-value

                                        تعداد        درصد                                   تعداد                     درصد

CC                            18                18%                                      35                    35%                                                    0001/0

CT                             44                44%                                      52                    52%

TT                             38                38%                                      13                    13%

فراوانی آلل C                80                40%                                     122                   61%                                                      0029/0

فراوانی آلل T                120              60%                                      78                    39%

 


بحث

چاقی به تجمع زیاد یا غیر طبیعی چربی بدن که اختصاص به کل یا قسمت‏های خاصی از بدن دارد اطلاق می‏شود(1) که مانند بسیاری دیگر از وضعیت‏های پزشکی، نتیجه تعامل بین عوامل ژنتیکی و محیطی می‏باشد (2و 15). از آنجایی که کمتر کشوری در دنیا وجود دارد که با معضل چاقی درگیر نباشد، چاقی و بیماریهای مرتبط با آن مورد توجه بسیاری از پژوهشگران قرار گرفته است. در این راستا محققان به دنبال نشانگرهای بیولوژیکی و مولکولی هستند که از طریق آن بتوانند، افراد مستعد این معضل اجتماعی را شناسایی کرده و تاثیر چاقی بر دستگاههای مختلف فیزیولوژیک بدن را به خوبی شناسایی نمایند (8 و 23). ژنهایی که در شکلهای مختلف چاقی مشارکت می‏کنند، به راحتی قابل شناسایی نیستند، اما نتایج مطالعات ژنومی گسترده بر روی جمعیت کثیری از افراد نشان دهنده ارتباط پلی‏مورفیسم ژنها و افزایش خطر ابتلاء به عارضه‏ چاقی می‏باشد (24).

یکی از ژنهایی که برای چاقی بیشتر مورد توجه قرار گرفته است ژن GNB3 است که شامل 12 اگزون بوده، از 340 آمینو اسید تشکیل شده و در کروموزوم 12p13 واقع شده است و زیر واحد B3، پروتئین‏های هتروتری مریک G را رمز می‏کند. (13). پلی‏مورفیسم C825T (جایگزینی سیتوزین به تیمین در نوکلئوتید 825 در اگزون 10) در ژن GNB3)) منجر به یک اتصال کوتاه (GB3) می‏شود که در آن نوکلئوتیدهای 620-498 از اگزون 9 حذف می‏شوند. محصول GNB3 825T، 41 آمینو اسید کمتر از نوع وحشی محصول آلل 825C است (20). بررسی حاضر ارتباط بین پلی‏مورفیسم C825T  در ژن GNB3 با چاقی بررسی نموده است.

یافته‏های مطالعه‏ حاضر نشان داد که فراوانی ژنوتیپ TT در افراد چاق به طور معنادار بیشتر از فراوانی آن در افراد سالم بود (38 درصد در مقابل 13 درصد؛ P=0.0001)، و نیز فراوانی آلل T در گروه چاق به طور معنادار بیشتر از گروه سالم بود (60 درصد در مقابل 39 درصد؛ P=0.0029).

در راستای تحقیق حاضر، مطالعه ایر و همکاران (7) در عربستان نشان داد که آلل 825T عاملی برای چاقی می‏باشد. مطالعه‏ هگلا و همکاران (5) نشان داد که وزن بدن، دور کمر، و دور باسن در افراد با GNB3 825T به طور معنادار بالاتر است ولی این تغییر ژنتیکی ارتباطی با فشار خون ندارد. نتایج مطالعه‏ کیانی و همکاران (11) نشان داد که ژنوتیپ TT در پلی‏مورفیسم C825T GNB3 در مقایسه با ژنوتیپ CC/CT ارتباط  معناداری با چاقی دارد. کلنک و همکارانش (12) در سال 2011 مشاهده کردند که آلل 825T با بیماری فشار خون، افسردگی و چاقی ارتباط دارد. شیفرت و همکاران (21)، طی تحقیقاتی که انجام دادند به این نتیجه رسیدند آلل825T باخطر فشار خون بالا، سندرم متابولیک، اختلالات چربی و چاقی همراه است. استفان و همکاران (25) به این نتیجه رسیدند که پلی‏مورفیسم C825T در ژن GNB3 نقش مهمی در تعیین چاقی ایفا می‏کند. مطالعه‏ ونگ و همکارانش در چین (26) نشان داد که افراد دارای ژنوتیپ نوع TT ارتباط معناداری با چاقی دارند نسبت به کسانی که دارای ژنوتیپCT و یا CC بودند. شیفرت و همکاران (22) در مطالعه‏ای به بررسی توزیع قومی C825T در ژن GNB3 در سراسر جهان و ارتباط آن با چاقی در مردان جوان آلمانی، چینی و آفریقایی پرداختند. در هر یک از این سه گروه، فراوانی آلل 825T در افراد چاق (BMI> 27 kg / m2) نسبت به کسانی که وزن طبیعی داشتند، به طور معنادار افزایش یافته بود. در تحقیقاتی که سمپلیسینی و همکاران (19) انجام دادند به این نتیجه رسیدند که آلل GNB3 825T یک نشانگر مفید ژنتیکی برای تعیین بهتر مشخصات ریسک بیماران مبتلا به فشار خون بالا و چاقی است. زیرا افزایش فشار خون و چاقی با خطر سکته مغزی همراه است. در پژوهشی که توسطK.D.KO   و همکاران (9) در کره روی زنان چاق کره ای صورت گرفت یافته ها نشان دادکه پلی مورفیسم GNB3 825T با چربی خون ارتباط معناداری دارد و این پلی مورفیسم یک عامل تعیین کننده در متابولیسم مربوط به چاقی در این جمعیت است. مطالعات نشان دادند که پلی مورفیسم  در C825Tژن  GNB3  در استعداد چاقی تاثیر گذار است و این پلی مورفیسم تاثیر آشکاری روی BMI افراد چاق دارد.

ولی بر خلاف یافته‏های فوق که نشان‏دهنده وجود ارتباط بین پلی‏مورفیسم C825T ژن GNB3 با چاقی بودند، مطالعه‏ سیا و همکارانش (6) در سال 2013 در جمعیت تایوانی ارتباط معناداری بین این پلی‏مورفیسم با چاقی افراد نشان نداد. همچنین، تتسوهایاکاوا و همکارانش (4) در مطالعه خود به این نتیجه رسیدند که این پلی‏مورفیسم در ژاپن با چاقی، فشار خون و دیابت ارتباطی ندارد. همانند مطالعه‏ حاضر، اکثر مطالعات انجام شده در سطح جهان نیز، نشان دهنده‏ وجود ارتباط بین پلی‏مورفیسم C825T ژن GNB3 و چاقی هستند. در تحقیق حاضر نیز ژنوتیپ TT ارتباط معنی داری با چاقی نشان داد P=0.0001)).  البته در چند مطالعه، ارتباطی بین این پلی‏مورفیسم و چاقی مشاهده نشده است. شاید این تناقض به دلیل تفاوت در ژنتیک جمعیتهای مورد مطالعه و روش زندگی افراد باشد.به هر حال مسلم است که چاقی نتیجه یک مجموعه پیچیده از عوامل متعدد ارثی و محیطی بوده و ژنهای بسیاری در بروز آن دخالت دارند.

نتیجه‏گیری کلی

یافته‏های حاصل از این تحقیق نشان داد که پلی‏مورفیسم C825T ژن GNB3 با چاقی در جمعیت استان اردبیل ارتباط داشته و می‏تواند نشان دهنده یکی از دلایل احتمالی ژنتیک در بروز عارضه چاقی در افراد باشد.

تشکروقدردانی 

این مقاله نتیجه پایان نامه کارشناسی ارشد می باشد. نویسندگان این مقاله از مسئولین محترم دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردبیل به خاطر فراهم کردن امکانات انجام این تحقیق و نیز از تمام کسانی که در انجام این پروژه همکاری و حمایت نمودند، کمال تشکر و قدردانی را دارند.

1. Athyros V, Tziomalos K, Karagiannis A, Anagnostis P, Mikhailidis D. Should adipokines be considered in the choice of the treatment of obesity-related health problems? Current Drug Targets 2010; 11(1): 122-35.

2. Borecki IB, Higgins M, Schreiner PJ, Arnett DK, Mayer-Davis E, Hunt SC, et al. Evidence for multiple determinants of the body mass index: the National Heart, Lung, and Blood Institute Family Heart Study. Obes Res 1998; 6: 107-14.

3.Gbadoe KM, Berdouzi N , Aguinano A,Ndiaye NC, Visvikis S. Cardiovascular diseases-related GNB3 C825T polymorphism has a significant sex-specific effect on serum soluble E-selectin levels.JURNAL OF INFLAMMATION 2016;34(1),45-50.

4. Hayakawa T, Takamura T, Abe T, & Kaneko S. Association of the C825T polymorphism of the G-protein β3 subunit gene with hypertension, obesity, hyperlipidemia, insulin resistance, diabetes, diabetic complications, and diabetic therapies among Japanese. Vidal- Metabolism.2007; 56(1), 44-48

5. Hegele RA, Anderson C, Young TK, Connelly PW. G-protein beta3 subunit gene splice variant and body fat distribution in Nunavut Inuit. Genome Res 1999; 972–977.

6. Hsiao T-J, Hwang Y, Liu C-H, Chang H-M, & Lin E. Association of the C825T polymorphism in the GNB3 gene with obesity and metabolic phenotypes in a Taiwanese population. Genes & nutrition2013; 8(1), 137-144.

7. Iyer A, Yaghmoor S, Hagras M, Hettari Y, & Kumosani T. Association of GNB3 C825T polymorphism with obesity in Saudi population. Life Sci J. 2014;11(6):680-684.

8. Janssen S, Ramaswami G, Davis EE, et al. Mutation analysis in Bardet-Biedl syndrome by DNA pooling and massively parallel resequencing in 105 individuals. Human Genetics 2011; 129(1): 79-90.

9. K. D. Ko, K. K. Kim, H. S. Suh, I. C. Hwang. Associations between the GNB3 C825T polymorphism and obesity-related metabolic risk factors in Korean obese women. Journal of Endocrinological Investigation 2014; 11(37):1117-1120. 

10. Kelly T, Yang W, Chen CS, Reynolds K, He J. Global burden of obesity in 2005 and projections to 2030. Int J Obes (Lond) 2008; 32:1431–1437.

11.Kiani JG, Saeed M, Parvez SH, Frossard PM. Association of G-protein beta-3 subunit gene (GNB3) T825 allele with type II diabetes. Neuroendocrinol Lett 2005; 26:87–88.

12. Klenke S, Kussmann M, Siffert W. The GNB3 C825T polymorphism as a pharmacogenetic marker in the treatment of hypertension, obesity, and depression. Pharmacogenet Genomics 2011; 21:594–606

13. Levine MA, Modi WS, O’Brien SJ. Chromosomal localization of the genes encoding two forms of the G protein beta polypeptide, beta 1 and beta 3, in man. Genomics 1990; 8:380– 386.

14.  Mahan.LK, Escott- Stump S. Krause’s food. Nutrition & Diet Therapy. 2004; 3 (2): 565-75.

15. Moghanibashi Mansourieh M.M.,   Kamali Sarvestani A., Mohammadi Nejad P.,Kohan L. and Kamali Sarvestani E. Association of -317 G/T polymorphism of Muc6 gene promoter with increased risk of peptic ulcer disease. Journal of cellular and molecular researches (Iranian journal of biology). 1393; 2(27): 277-284

16.Nejatizadeh A, Kumar R, Stobdan T, Pasha M.Q. Association of GNB3 C825T polymorphism with plasma electrolyte balance and susceptibility to hypertension. Genet Mol Biol 2011; 34(4):553-6.

17. Rosskopf D, Busch S, Manthey I, Siffert W. G protein beta 3 gene: structure, promoter, and additional polymorphisms. Hypertension 2000; 36(1): 33–41.

18.  Samaras K, Kelly PJ. Genetic and environmental influences on total- body and central abdominal fat. Ann Intern Med. 1999; 130: 837-42.

19.Semplicini A,Grandi T, Sodona C, Cattelan A, Ceolotto C.G-Protein β3-Subunit Gene C825T Polymorphism and Cardiovascular Risk: An Updated Review.High Blood Pressure &Cardiovascular Prevention 2015;225-232.

20. Siffert W, Rosskopf D, Siffert G, Busch S, Moritz A, Erbel R. Association of a human Gprotein beta3 subunit variant with hypertension. Nat Genet 1998; 18:45–48.

21. Siffert W, Naber C, Walla M, Ritz E. Gprotein β3 subunit 825T allele and its potential association with obesity in hypertensive individuals. J. Hypertens 1999; 17:1095–1098.

22. Siffert W, Forster P, Jӧckel KH, Mvere DA, Brinkmann B, Naber C, Crookes R, Du P, Heyns A, Epplen JT, Fridey J. Worldwide ethnic obesity in Caucasian, Chinese distribution of the G protein beta3 subunit 825T allele and its association with, and Black Africanindividuals. J Am Soc Nephrol 1999; 10:1921– 1930.

23. Soltani A., Rahmati Rad S., Pourpak Z., Alizadeh Z., Haji beigi B., Zeidi M. and Farazmand A. Association study of mbl2 exon 1 polymorphisms and its relation to serum MBL level in tehran population. Journal of cellular and molecular researches (Iranian journal of biology) 1392; 4(26): 491-498

24. Speliotes EK, Willer CJ, Berndt SI, et al. Association analyses of 249,796 individuals reveal 18 new loci associated with body mass index. Nature Genetics 2010; 42(11): 937-48

25.Stefan N, Stumvoll M, Machicao F, Koch M, Hӓring HU, Fritsche A. C825T polymorphism of the G protein beta3 subunit is associated with obesity but not with insulin sensitivity. Obes Res 2004; 12:679–683.

26.Wang Y-C, Bai Y-M, Chen J-Y,Lin C-C, Lai I-C, & Liou Y-J. C825T polymorphism in the human G protein beta3 subunit gene is associated with long-term clozapine treatment-induced body weight change in the Chinese population. Pharmacogenetics and genomics2005;15(10), 743-748.

27. Woo J, Ho SC, Yu A, Sham A. Is waist circumference a useful measure in predicting health outcomes in the elderly? Int J Obes Relat Metab Disord. 2002; 26 (1): 1349-55.

28. Zagradisnik B, Bracic K, Varda NM, Kokalj Vokac N, Gregoric A. G-protein beta3 subunit gene C825T polymorphism in patients with vesicoureteric reflux. Ann Genet2004; 47(3):209-16.