انجمن زیست شناسی ایران مجله پژوهش‌های سلولی و مولکولی (مجله زیست شناسی ایران)(علمی) 2383-2738 39 1 2026 03 21 Preparation and Characterization of of Paclitaxel Loaded Fe3O4-PEG magnetite Nanoparticles on Cancer Cells تهیه و بررسی خصوصیات نانوذرات مگنتیت Fe3O4-PEG حامل پاکلی تاکسل روی سلول های سرطانی 49 63 2422 10.22034/cmr.2025.8530.3308 FA سمیه رستم زاده منصور گروه شیمی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران 0000-0003-2487-0978 هاشم یعقوبی گروه زیست شناسی ،واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران 0000-0003-3449-3037 مینا اسدی فر گروه زیست شناسی ،واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران Journal Article 2024 09 12 Magnetic iron oxide nanoparticles are promising nanocarriers for novel drug delivery systems due to their low toxicity, biocompatibility, high loading capacity, and controlled drug delivery to cancer cells. This study investigates the effect of magnetic iron oxide nanoparticles coated with polyethylene glycol (PEG) on MCF-7 and T47D (breast adenocarcinoma) cancer cells compared to paclitaxel using the MTT method. In this study, Fe3O4 magnetic nanoparticles were synthesized using the Polyol method, and paclitaxel was loaded onto PEGylated magnetic nanoparticles. FT-IR analysis was used to confirm PEG binding to the nanoparticles and the loading of the drug onto the nanoshell. The average size and crystalline structure of the nanoparticles were characterized using TEM and X-ray diffraction (XRD). Subsequently, the cytotoxic effects were evaluated on MCF-7 and T47D cancer cells using the MTT assay. The FT-IR results indicated the presence of O-H and C-H bands at 3392 cm-1 and 2927 cm-1, correlating with PEG binding to the nanoparticles. The XRD pattern revealed the cubic spinel structure of the magnetite nanoparticles, with a mean size of 12 nm. IC50 values for treatment with PEGylated nanoparticles were 24 and 16 µg for MCF-7 cell lines, and 31 and 21 µg for T47D cell lines at 24 and 48 hours, respectively (p<0.05). This study demonstrates that PEGylation of magnetic nanoparticles can enhance the efficacy of paclitaxel on MCF-7 and T47D cancer cells. Additionally, T47D cells exhibited relatively higher resistance compared to MCF-7 cells. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر نانوذرات مغناطیسی اکسید آهن پوشش داده شده با پلی اتیلن گلیکول در سلول‌های سرطانی MCF-7و T47D (آدنوکارسینومای پستان) نسبت به داروی پاکلی تاکسل با استفاده از روش MTT می‌باشد. در این مطالعه، نانوذرات مغناطیسی Fe3O4 به روش پلی ال سنتز شدند سپس پاکلی تاکسل روی نانوذرات مغناطیسی پگیله شده بارگذاری شد. برای اطمینان از اتصال PEG به نانوذرات و بارگیری دارو روی نانوذرات از تکنیک FT-IR استفاده گردید. مقایسه اندازه متوسط و ساختار بلوری نانوذرات توسط میکروسکوپ الکترونی عبوری، روبشی و الگوی پراش اشعه X بررسی شد. اثر سمیت سلولی آنها روی سلول های سرطانی MCF-7 و T47D توسط سنجش MTT مورد ارزیابی قرار گرفت. طبق نتایج FT-IR حضور باندهای O-H و C-H در پیک cm-1 3392 و cm-1 2927 اتصال PEG به نانوذرات را تایید کرد. الگوی XRD ساختار اسپینل مکعبی نانوذرات مگنتیت پگیله شده حامل دارو با متوسط 12 نانومتر را نشان داد. مقادیر IC50 در تیمار 24 و 28 ساعته با نانوذرات پگیله شده حامل دارو، برای سلول های رده MCF-7 به ترتیب 24 و 16 میکروگرم و برای سلول های رده T47D به ترتیب 31 و 21 میکروگرم تعیین شدند (p<0.05). نتایج نشان داد که پگیله کردن نانوذرات مغناطیسی برای افزایش اثر داروی پاکلی تاکسل بر سلول های سرطانی MCF-7 و T47D می تواند مفید باشد. همچنین سلول‌های رده ی T47D مقاومت نسبتاّ بالاتری نسبت به سلول‌های رده‌یMCF-7 داشتند.