انجمن زیست شناسی ایران مجله پژوهش‌های سلولی و مولکولی (مجله زیست شناسی ایران)(علمی) 2383-2738 31 3 2018 09 23 Genetic Differentiation of Pterocarya fraxinifolia (Lam.) Spach populations In Iran using ISSR markers تمایز ژنتیکی جمعیت‌های لرگ ( (Lam.) Spach Pterocarya fraxinifolia) در ایران با استفاده از نشانگر ISSR 398 408 1453 FA فاطمه مستاجران دانشگاه تربیت مدرس حامد یوسف زاده دانشگاه تربیت مدرس مسلم اکبری نیا دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 2015 12 06 Pterocarya fraxinifolia is an ancient tree in north of Iran that have been recently reported two small stand of this species in west of Iran, Lorestan and Ilam province. In this study, population diversity and genetic differentiation of west populations and their vulnerability were assessed using ISSR markers. Eight to ten trees were selected from two west population as well as four populations of north of Iran, DNA extracted from leaf and genetic diversity was evaluated. AMOVA result indicated that the value of intra and inter population diversity is 88% and 12%, respectively. Shannon index is 0.157 and mean of heterozygosity is variable 0.064 to 0.119. Based on neighbor joining algorithm, the under study populations were split to two main groups that the west populations (Ilam and Lorestan) as well as Savadkouh were comprised the main group 1. Also, PCoA analysis showed clearly differentiation of Lorestan population from other under study populations. لرگ گیاهی است درختی، با قدمت کهن در شمال ایران، که به تازگی جمعیت‌های کوچکی از آن در غرب ایران، در استان‌های لرستان و ایلام نیز گزارش شد. این تحقیق به منظور بررسی میزان تنوع جمعیتی و تمایز جمعیت‌های غرب از جمعیت‌های هیرکانی و میزان آسیب پذیری آن‌ها براساس نشانگر ISSR انجام پذیرفت. بدین منظور از حدود 10-8 پایه درختی از هر یک از رویشگاه‌های غرب (استان‌های ایلام و لرستان) به همراه چهار رویشگاه در شمال ایران (رضوانشهر، پارک جنگلی نور، سوادکوه و کردکوی) انتخاب، DNA از برگ استخراج و تنوع ژنتیکی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاصل از آنالیز واریانس مولکولی، نشان داد که تنوع مربوط به درون جمعیت‌ها 88 درصد و بین جمعیت ها 12 درصد است. میانگین شاخص شانون برای جمعیت‌های مورد مطالعه 157/0 و میانگین هتروزیگوسیتی درون جمعیتی از 064/0 تا 119/0 متغییر است. دندروگرام حاصل از الگوریتم نزدیکترین همسایه، جمعیت‌ها را به دو گروه اصلی طبقه بندی کرد که جمعیت های غربی (لرستان و ایلام) در گروه اصلی اول به همراه جمعیت سوادکوه از شمال ایران قرار گرفتند. آنالیز PCoA نشان داد که جمعیت لرستان با یک فاصله نسبتا زیاد از سایر جمعیت‌ها متمایز است. https://cell.ijbio.ir/article_1453_536a76f94cf7535158f66cfbd4b113b6.pdf