انجمن زیست شناسی ایران مجله پژوهش‌های سلولی و مولکولی (مجله زیست شناسی ایران)(علمی) 2383-2738 32 3 2019 10 23 Camparision of wheat-barely disomic addition lines using cytogenetical and molecular markers مقایسه لاین‌های افزایشی دیزومیک گندم- جو بر اساس خصوصیات سیتوژنتیکی و مولکولی 365 376 1321 FA محسن فرشادفر عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور هوشمند صفری عضو هیات علمی بخش تحقیقات جنگلها و مراتع، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمانشاه، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمانشاه، ایران هومن شیروانی مدرس گروه کشاورزی دانشگاه پیام نور 0000-0001-8028-4311 صالحه آقایی نیا کارشناس ارشد اصلاح نباتات دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه Journal Article 2017 11 18 Genetic materials such as alien additions and substitutions are valuable genetic resources for both plant breeding and basic research. The objective of this study was determination of genetic diversity in wheat addition lines of Hordeum vulgare L., (2n = 2x =14. cv. Betzes) into the genetic background of bread wheat (Triticum aestivum L., 2n = 6x =24, AABBDD, cv. Chinese Spring) by cytogenetical and molecular markers. Cytogenetical study indicated that chromosomes of 1H, 4H and 5H had the morphological differences with recipient parent and 6H had the morphological similarity with recipient parent. A desirable genetic diversity observed based on ISSR markers between the lines. The primers of IS10 and IS15 showed the best polymorphism between the lines. The studied primers were amplified in barley the most regions of the chromosomes of 2H, 3H and 7H. The proliferation regions by using primers for ISSR marker lower placed on chromosomes of 4H, 5H and 6H. محصولات ژنتیکی مانند لاین‌های افزایشی و جایگزینی، منابع ژنتیکی با ارزشی در جهت برنامه‌های اصلاحی و تحقیقات بنیادی می‌باشند. هدف از این تحقیق مقایسه لاین‌های افزایشی گندم-جو، که در آن کروموزوم‌های جو زراعی واریته Betzes به زمینه ژنتیکی گندم نان واریته Chinese spring منتقل شده، بر اساس نشانگرهای سیتوژنتیکی و مولکولی بود. بر اساس مطالعات سیتوژنتیکی وجود کروموزوم‌های اضافی در لاین‌های افزایشی تایید شد و تطابق کاریوتیپ حاصل از این کروموزوم‌ها با کاریوتیپ والد دهنده نیز تایید گردید. مطالعات سیتوژنتیکی مشخص کرد که سه کروموزوم H1، H4 و H5 بیشترین تفاوت مورفولوژیکی با والد گیرنده داشتند و کروموزوم H6 دارای بیشترین شباهت مورفولوژیکی با والد گیرنده بود. تنوع ژنتیکی مطلوبی بر اساس مارکر ISSR در بین لاین‌ها مشاهده شد. آغازگرهای‌ IS10 و IS15 بهترین چندشکلی را در بین لاین‌ها نشان دادند. آغازگرهای مورد بررسی بیشتر مناطقی از کروموزوم‌های H2، H3 و H7 را در جو تکثیر کردند. مناطق تکثیری توسط آغازگرهای مورد استفاده برای مارکر ISSR کمتر بر روی کروموزوم‌های H4، H5 و H6 قرار داشتند. https://cell.ijbio.ir/article_1321_f9be311e65d81a9ad8150a60844bb94c.pdf