انجمن زیست شناسی ایران مجله پژوهش‌های سلولی و مولکولی (مجله زیست شناسی ایران)(علمی) 2383-2738 31 2 2018 07 23 Evaluation of genetic diversity in several populations of medicinal Milk thistle using molecular marker ارزیابی تنوع ژنتیکی برخی از جمعیت‌های گیاه خارمریم با استفاده از نشانگر‌ مولکولی 210 221 1101 FA نوید زمانی مربی دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان، بهبهان خالد میرزایی گروه زیست شناسی/ دانشگاه لوون/ بلژیک وحید زمانی مربی، دانشگاه ژوزف‌فوریر، دانشکده اکولوژی آلپین، گرونوبل، فرانسه Journal Article 2016 06 08 Milk thistle (Silybum marianum L.) belongs to Compositae family, is a medicinal plant with unique pharmaceutical properties for treating liver diseases and grows throughout various geographical areas in Iran. In this study, SCoT markers were employed to investigate the genetic diversity of 36 samples of milk thistle from different geographical regions of Ilam and Khuzestan provinces. A total of 146 fragments were amplified and 69% of them were polymorphic. The most amplified fragments were related to the SCoT10 with 12 fragments and the lowest amplified bands were related to the SCoT22, SCoT47 and SCoT55 with 6 fragments. Mean number of amplified bands for primers was 8.58, while the mean number of polymorphic bands was 6.00. Polymorphic information content and discrimination power (PICD) varied between 0.089 in SCoT22 and 0.219 in SCoT31 with an average of 0.151. Similarity matrix was generated using the Jaccard coefficient, Cluster analysis was carried out by UPGMA algorithm and Principle Coordinate Analysis. According to cluster analysis, Milk thistle samples were divided into 3 groups. Based upon similarity matrix, the lowest similarity (0.44) was found for two samples from Eyvan and Behbahan and also the highest similarity (0.92) found between two samples from Mian-Ab within the same geographical region. Analysis of molecular variance (AMOVA) showed that a larger proportion of genetic variation (89%) belonged to within the populations, while only a small proportion (11%) observed among the studied populations. The results finally indicated high genetic diversity among the studied genotypes. خارمریم از خانواده کاسنی، یکی از گیاهان دارویی با خصوصیات دارویی منحصر به فرد در درمان بیماری‌های کبد است که در بسیاری از مناطق ایران رشد می‌کند. در این مطالعه از نشانگر SCoT برای مطالعه تنوع ژنتیکی 38 نمونه خارمریم از مناطق مختلف استان‌های خوزستان و ایلام استفاده شد. در مجموع 146 قطعه تکثیر شد و 69% از آنها چندشکلی بودند. بیشترین تعداد قطعات تکثیر شده مربوط به آغازگر SCoT10 با 12 قطعه و کمترین تعداد قطعات تکثیر شده مربوط به آغازگرهای SCoT22، SCoT47 و SCoT55 با شش قطعه بود. متوسط تعداد باند برای هر آغازگر 58/8 و متوسط باندهای چندشکلی 6 بود. محتوی اطلاعات چندشکلی و قدرت تفکیک (PICD) بین 089/0 در آغازگر SCoT22 و 219/0 در آغازگر SCoT31 با میانگین 151/0 متغیر بود. ماتریس تشابه با استفاده از ضریب جاکارد، تجزیه خوشه‌ای با الگوریتم UPGMA و تجزیه به مختصات اصلی انجام شد. براساس تجزیه خوشه‌ای، نمونه‌های خار‌مریم به 3 گروه تقسیم شدند. براساس ماتریس تشابه، کمترین شباهت (44/0) مربوط به دو نمونه ایوان و بهبهان، و همچنین بیشترین شباهت (92/0) بین دو نمونه از میان‌آب از یک منطقه جغرافیایی مشابه بود. تجزیه واریانس مولکولی (AMOVA) نشان داد که سطح بیشتری از تنوع به درون جمعیت‌ها (89 درصد) تعلق داشت، درحالی که تنها 11 درصد تنوع در بین جمعیت‌ها مشاهده شد. در نهایت نتایج نشان‌دهنده تنوع زیاد در بین ژنوتیپ‌های مورد مطالعه بود. https://cell.ijbio.ir/article_1101_c6bff625bdb0393992c9d4db0c6bbe45.pdf